Artiest Watain
Songtitle Death's Cold Dark
Songtekst
De profundis mors advocat! The pact is sealed, crystallised Dark are the paths without return Ash and blood colour my world Ever downward winding steps spiraling to the utmost depths Where the sun is but a memory of a murdered dream As if emerged from the Abyss Evoked by his own tongue Antichrist, Devil's child Possessed by the night Through will unfettered in darkness Death was granted life The blind man was given sight And the fivefold star to shine forevermore As a flame within the heart Restlessly beckoning through The guilt and vanity of a world deaf to it's call To dare what's lit sole by the friar's lantern Through labyrinths so desolate and dark to travel far in solitude and silence 'cross thornclad deserts vast To witness the erection of a temple At the place where order dies and chaos unfold It's tower shall lean out over the precipice Oh the wonder's those that mount it shall behold For there the waves of Absu smash the rocks of definition And feast upon them with erosive force Yes there the ancient giants of primordial waters Are hunting in the twilight near the shores And I am their son, my ribcage the shrine, my flesh the prison For my blood is their blood, my will is theirs Mine is the gift that shall conquer all fears See my glowing eyes reflect a heart that burns That in turn reflects the chasm for which it yearns He shall return to the Abyss Heeding his masters call Antichrist, Devil's child At one with the night Wordless without form in deepest depths, Yet most besung, most present and most high Thou wellspring from which horror's holy flow Through gates wide open Thou who placed these words of praise upon my lips The infant's cry and the rapist's sigh of joy The world has gone blurred but the road gets Ever clearer in search of thy burning kingdom
Vertaling
De Profundis Mors Advocat! Het pact is gesloten, gekristalliseerd Donker zijn de paden, zonder terug te keren Ash en bloed kleur mijn wereld Ooit naar beneden slingerende stappen spiraal tot het uiterste diepten Waar de zon is, maar een herinnering aan een vermoorde droom Alsof voortgekomen uit de Abyss Opgeroepen door zijn eigen tong Antichrist, Devil's kind Bezeten door de nacht Door zal ongebonden in het donker De dood was verleend leven De blinde man werd gegeven gezicht En de vijfvoudige ster eeuwig schitteren Als een vlam in het hart Rusteloos wenkend door De schuld en de ijdelheid van de wereld doof is het noemen Om te durven wat het enige lantaarn verlicht door de Friar Door labyrinten zo desolaat en donker te reizen ver in eenzaamheid en stilte 'Cross thornclad woestijnen uitgestrekte Om de bouw van een tempel getuige Op de plaats waar orde en chaos overlijdt ontvouwen Zijn toren zullen uit mager over de afgrond Oh het wonder van die berg het zal aanschouwen Want daar de golven van Absu breken de rotsen van de definitie En feest bij hen meterosieve kracht Ja, er de oude reuzen van oerwateren Jagen in de schemering vlak bij de oevers En ik ben hun zoon, mijn ribbenkast het heiligdom, mijn vlees de gevangenis Voor mijn bloed is hun bloed, mijn wil is hen Mine is het geschenk dat zal overwinnen alle angsten Zie mijn gloeiende ogen weerspiegelen een hart dat brandt Die op hun beurt weerspiegelt de kloof waarvoor hij verlangt Hij zal terugkeren naar de Abyss Acht nemen van zijn meesters noemen Antichrist, Devil's kind Op een met de nacht Woordloze zonder vorm in de diepste diepten, Toch zijn de meeste besung, meest aanwezig en de meeste hoge Gij bron waaruit horror's heilige stroom Door middel van poorten wijd open Gij, die deze woorden van lof geplaatst op mijn lippen De baby's huilen en de verkrachter de zucht van vreugde De wereld is verdwenen vervaagd, maar de weg wordt Steeds duidelijker op zoek naar uw brandende koninkrijk
