Artiest La Dispute

Songtitle King Park

In twee stappen vertaal je een songtekst op Vertaalsongtekst.nl   

Geheel gratis songteksten vertalen doe je op Vertaalsongtekst.nl!

Songtekst

Another shooting on the southeast side. This a drive-by, mid-day,
Outside of the bus stop, by Fuller and Franklin. Or near there.
Not far from the park. About a block from where the other shooting was last month.
Or was it last week?

Shots were fired from an SUV heading northbound, Eastown,
The target a rival but they didn't hit the target this time.
They hit a kid we think had nothing to do with it.

And I travel backwards through time and space and I disintegrate, become invisible.
I want to see it where I couldn't when it happened.
I want to see it all first hand this time.
I want to know what it felt like.

So I float behind police lines, reconstruct the scene in fragments of memories.
I want to know what his mother looked like up close, I want to see her leaning over his body.
So I float there, transcend time. I want to capture it accurately.
I want to know what the color of the blood was spilling out from the tarp onto the concrete.
I want to write it all down so I can always remember.
If you could see it up close how could you ever forget how senseless death, how precious life.
I want to be there when the bullet hit.

And the crowd poured out as the shots drowned into siren sounds, out of their houses now
And over front yards, all the way up to the place where the police tape ran to mark the crime
Scene. Everybody trying to catch a glimpse of what was happening,
Of what was going on between the ambulance and all the cop cars.
Everybody gossiping, "Whose kid got hit? Where'd it hit him? And who could've fired it?"
Everybody wondering, "How did it happen again? And is he dead? These children. Our kids."
Everybody wondering how far they were from where the victims lived.

And I visit them, their houses. Inside my dream I visit them.
My spirit, soaring high and high up over King Park, leaves the crime scene, travels further back
Till far before the shooting, through their windows, to their living rooms.
I see them younger this time, playing games and doing homework.
All these marks of youth soon transformed coldly into stone for fights and stupid feuds.
For ruins wrapped in gold. And cruelly I recall why I have come: To find a reason. But
There cannot be a reason, not for death, not like this. Not like this.

Three days later they made funeral plans. The family.
Three days later a mother had to bury her son.

Not far away the shooter holed up in a hotel near to the highway with a friend and the gun.
That same gun. He'd fled immediately but was identified by witnesses, his picture on TV.
Only 20 years old, they called him "Grandpa." He was older than the others by a year,
Maybe two.

And he was safe for awhile until somebody saw him there and notified the authorities
Who surrounded the hotel, first arresting an accomplice while attempting to flee,
Then chasing him up the staircase to the floor where he'd stayed. He closed the door hard
Behind him, locked himself in the room.

They could've kicked in the door but knew the gun was still with him,
One he'd already used and so they feared what he'd do.
I floated up through the window of a room to the West.
I hovered out to the hallway, tried to listen in.
I heard them trying to reason, get him to open the door.
His uncle begging and pleading, half-collapsed to the floor.
He preached of hope and forgiveness,
Said, "There is always a chance to rectify what you've taken, make your peace in the world."
I thought to slip through the door, I could've entered the room,
I felt the burden of murder, it shook the earth to the core.
Felt like the world was collapsing. Then we heard him speak,
"Can I still get into heaven if I kill myself?
Can I still get into heaven if I kill myself?
Can I ever be forgiven 'cause I killed that kid?
It was an accident I swear it wasn't meant for him!
And if I turn it on me, if I even it out, can I still get in or will they send me to hell?
Can I still get into heaven if I kill myself?"
I left the hotel behind, don't want to know how it ends.

Vertaling

Een andere schietpartij aan de zuidoost kant. Dit is een drive-by, midden op de dag,
Buiten de bushalte, door Fuller en Franklin. Of in de buurt daar.
Niet ver van het park. Over een blok van waar de andere schietpartij was vorige maand.
Of was het de afgelopen week?

Schoten werden afgevuurd vanuit een SUV op weg naar het noorden, Eastown,
Het doel van een rivaal, maar ze niet het doel te raken deze keer.
Ze raakte een jongen denken we had niets te maken met het.

En ik reis terug in de tijd en ruimte en ik uit elkaar vallen, onzichtbaar geworden.
Ik wilzien waar ik kon niet toen het gebeurde.
Ik wil het zien al de eerste hand deze tijd.
Ik wil weten hoe het voelde.

Dus ik zweven achter de politie lijnen, reconstrueren de scène in fragmenten van herinneringen.
Ik wil weten wat zijn moeder leek dichtbij, ik wil haar zien leunend over zijn lichaam.
Dus ik er zweven, overstijgen tijd. Ik wil het nauwkeurig vast te leggen.
Ik wil weten wat de kleur van het bloed werd morsen uit van het zeil op het beton.
Ik wil het allemaal opschrijven zodat ik kan altijdherinneren.
Als je het kon zien van dichtbij hoe kon je ooit vergeten hoe zinloze dood, hoe kostbaar het leven.
Ik wil erbij zijn als de kogel raakte.

En het publiek uitgestort als de schoten verdronken in sirene gaat, uit hun huizen nu
En over voortuinen, helemaal tot aan de plaats waar de politie tape liep om de misdaad te markeren
Scene. Iedereen probeert een glimp van wat er gebeurde te vangen,
Van wat er gaande was tussen de ambulance en alle politieauto's.
Iedereen roddelen, "Wiens kind werd aangereden?Waar zou hij hem geraakt? En wie zou hebben ontslagen het? "
Iedereen af: "Hoe is het weer gebeuren? En is hij dood? Deze kinderen. Onze kinderen."
Iedereen zich af hoe ver ze waren van waar het slachtoffer woonde.

En ik bezoek hen, hun huizen. Binnen mijn droom Ik hen bezoeken.
Mijn geest, stijgende hoog en hoog over King Park, verlaat de plaats delict, reist verder terug
Tot nu toe voor de schietpartij, door hun ramen, om hun woonkamers.
Ik zie ze jonger deze tijd, het spelen van games en het doen vanhuiswerk.
Al deze merken van de jeugd al snel omgetoverd koeltjes in steen voor gevechten en dom vetes.
Voor ruïnes verpakt in goud. En wreed herinner ik waarom ik gekomen ben: Om een ​​reden te vinden. Maar
Er kan geen reden zijn, niet voor de dood, niet zo. Niet op deze manier.

Drie dagen later maakten ze de begrafenis plannen. De familie.
Drie dagen later een moeder moest haar zoon te begraven.

Niet ver van de schutter verschansten zich in een hotel in de buurt van de snelweg met een vriend en het pistool.
Dat hetzelfde wapen. Hij had onmiddellijk gevlucht, maar wasgeïdentificeerd door getuigen, zijn foto op tv.
Slechts 20 jaar oud, ze noemden hem "Opa." Hij was ouder dan de anderen met een jaar,
Misschien twee.

En hij was veilig voor een tijdje totdat iemand hem daar zag en de autoriteiten gemeld
Die omgeven het hotel, eerste arrestatie een medeplichtige tijdens een poging om te vluchten,
Dan jagen hem op de trap naar de verdieping waar hij was gebleven. Hij sloot de deur moeilijk
Achter hem, sloot zich op in de kamer.

Ze konden hebben geschopt in de deur, maar wist dat het pistool was nogmet hem,
Eén had hij al gebruikt en dus zijn ze bang wat hij zou doen.
Ik zweefde omhoog door het raam van een kamer naar het Westen.
Ik zweefde naar de gang, probeerde te luisteren.
Ik hoorde ze proberen te reden, hem om de deur te openen.
Zijn oom bedelen en smeken, half ingestort op de vloer.
Hij predikte van hoop en vergeving,
Hij zei: "Er is altijd een kans om te herstellen wat je hebt gemaakt, maak je vrede in de wereld."
Ik dacht te glijden door de deur, ik kon de kamer hebt ingevoerd,
Ik voelde de last vanmoord, het schudde de aarde tot de kern.
Voelde alsof de wereld instortte. Toen hoorden we hem spreken,
"Kan ik nog steeds naar de hemel als ik mezelf doden?
Kan ik nog steeds naar de hemel als ik mezelf doden?
Kan ik ooit vergeven worden omdat ik die jongen vermoord?
Het was een ongeluk ik zweer het was niet bedoeld voor hem!
En als ik zet hem aan mij, als ik zelfs het uit, kan ik nog steeds in of zullen ze sturen me naar de hel?
Kan ik nog steeds naar de hemel als ik mezelf doden? "
Ik liet het hotel achter, wil niet weten hoe het eindigt.

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/bosmanict/domains/vertaalsongtekst.nl/library/Zend/Db/Table/Abstract.php on line 1236